Spreken is zilver, zwijgen is goud

labrdaroor

Spreken is zilver, zwijgen is goud. Ik zag die spreuk ooit op een toiletmuur hangen. Jarenlang heb ik mijn best gedaan om er mijn levensmotto van te maken. Zelfs ooit getwijfeld om het voor eeuwig op mijn lichaam te laten tatoeëren. Ergens in het zicht, zodat ik er dagelijks gedwongen aan herinnerd zou worden. Laat gaan. Niet reageren. Laat je niet opfokken. Blijven ademen. 

Continue Reading…

Topografische kennis

IMG_2726

In samenwerking met Wereldkaarten.nl

Vlak voor vertrek naar wintersport bel ik met mijn telefoon via FaceTime nog even naar mijn vijfjarige neefje. Hij wordt eind april zes, kan al tot vijftig tellen en heeft nu al een hoger IQ dan zijn tante. Behalve als het op topografie aankomt. Wanneer ik voor de zoveelste keer vertel dat ik he-le-maal naar Oostenrijk ga, zie ik hem bedenkelijk kijken. Met het vliegtuig? (Nee). Met de auto? Maar Oostenrijk is heel ver weg toch? En wanneer kom je dan terug?

Continue Reading…

Happy 21th birthday to me

jarig

Happy Meals bestellen, Disney films kijken, kindercola drinken, ballenbakken in Smaland van IKEA, in de meest vreemde dialecten praten, Phineas & Ferb kijken: zo maar een kleine greep activiteiten die ik als twintigjarige maandelijks, al dan niet wekelijks, uitvoer. Morgen word ik 21 en vraag ik mij af of het maatschappelijk geaccepteerd wordt als ik hier nog een aantal jaren mee door ga.

Continue Reading…

Goodmorning

pexels-photo-57686

Laatst las ik een artikel met een bijbehorende quiz over ochtendmensen. Die quiz heb ik gelaten voor wat het was. Ik hoef daar namelijk helemaal geen vragenlijst voor in te vullen. Ik ben een ochtendmens. Ik houd van de ochtend, de frisse lucht en de geur van een nieuwe dag. Het liefst ren ik vóór het ontbijt een kilometertje of 20 om de ochtend optimaal te benutten. Nadelen aan de ochtend? Dat ie zo snel voorbij is. En dan is het wachten op een nieuwe ochtend.

Continue Reading…

Boer zoekt Vrouw #1

RIKS

Afgelopen zomer schreef ik mijn brief naar Zambia. Over hoe gecharmeerd ik was van boer Marc. De Afrikaanse boer die een vissenkwekerij runt in Zambia. Alhoewel ik helemaal niks met vissen heb (alleen met zalm, gebakken of gegrild uit een pan) zag ik boer Marc wel zitten. Wel zouden we dan afspreken dat hij die vissershoed nooit meer op mocht doen, anders zou ik het eerste vliegtuig terug naar Nederland pakken. Zo ver is het nooit gekomen. Toen ik eenmaal ontdekt had dat er in Gambia geen Zara aanwezig was, besloot ik niet naar Gambia te gaan. Gister zag ik Marc weer voor het eerst op tv, maar het enige waar ik nog oog voor had was Riks. De vleeskoeien boer uit Canada. Waar ze wel een Zara hebben.

Continue Reading…