Hello goodbye

Het is woensdagochtend wanneer ik, zonder dat zelf nog te weten, voor de laatste keer samen met je wakker wordt. Half slapend smeek ik je om die 8 minuten extra tijd en val ik vrijwel direct weer in slaap. Na 8 minuten beginnen we de dag samen onder het genot van een aantal favoriete Spotify nummers. Ochtenden die, in mijn ogen, niet beter hadden kunnen beginnen.

Het is april wanneer we elkaar ontmoeten, het is een vlugge ontmoeting, die dinsdag 14 april 2015. Een blik, een kennismaking en direct die feeling. Vanaf dag één waren we een team. Een team waar men af en toe zuchtend op neer keek, want we waren onafscheidelijk. Vanwege een vorige liefde (met een zware angst voor water) heb ik je al die tijd angstvallig ver bij badkamers vandaan gehouden. Je liefde kwijt raken vanwege een badkamer: zoiets gebeurd je maar een keer. Noem het verlatingsangst, noem het liefde. Als een pasgeboren kalf stortte ik mij weer volledig in die rollercoaster, liefde verdiend altijd een kans. Ongeacht hoevaak je daarin teleurgesteld bent, en hoeveel klootzakken je tegen gekomen bent.

 

Afscheid. Het is er een met gemengde gevoelens

 

De laatste weken sloopte de sleur er langzaam in. Je wordt samen wakker, maar niet op die speciale manier. Niet meer met een misselijkmakend gevoel van vlinders, vreugde en liefde. Je kijkt niet meer naar elkaar om, leeft langs elkaar heen en ineens is daar dat vreselijke gevoel. Sleur. Sleur is vreselijk. De liefde is er nog, maar zonder het onderbuikgevoel. Zonder de vlammen. Plaatsgemaakt voor die brok in je keel. Want jezus, je haat afscheid en alle ellende die dat met zich meebrengt. Je wilt elkaar niet kwijt, maar ook niet blijven zitten met dat knagende gevoel. Je houdt van iemand maar hebt niet het idee dat je dat terug krijgt. Eenzijdige liefde. En dat is slopend. Het is woensdag 26 oktober wanneer ik mezelf verlos van die brok die ik al weken met me meesleep. Het is mooi geweest. The grass is green where you water it. Geen geld verspillen, geen liefde verspillen. Simple as that.

Het zijn de momenten die we echt samen waren, de momenten waarop ik met zenuwen liever weg rende in wachtkamers, de afleiding die je bood tijdens zenuwslopend lange minuten en de mooie tijd die we samen hadden. Het is de onvoorwaardelijke liefde die ik voelde, de lol die we samen hadden en het verdriet dat we deelden. De nummers die we foutloos mee rapten in de auto, alle kilometers die we samen in de file stonden en je navigeer talent. Het is een afscheid met gemengde gevoelens. Eentje met een lach én een traan. Want wat een geweldige tijd hebben we gehad. En wat een ellende hebben we meegemaakt.

Als er een speciaal plekje in je hart bestond voor telefoons, kreeg je er een.

Dank voor 1,5 jaar trouwe dienst,

iPhone 6 Gold.

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply