Boer zoekt Vrouw #1

RIKS

Afgelopen zomer schreef ik mijn brief naar Zambia. Over hoe gecharmeerd ik was van boer Marc. De Afrikaanse boer die een vissenkwekerij runt in Zambia. Alhoewel ik helemaal niks met vissen heb (alleen met zalm, gebakken of gegrild uit een pan) zag ik boer Marc wel zitten. Wel zouden we dan afspreken dat hij die vissershoed nooit meer op mocht doen, anders zou ik het eerste vliegtuig terug naar Nederland pakken. Zo ver is het nooit gekomen. Toen ik eenmaal ontdekt had dat er in Gambia geen Zara aanwezig was, besloot ik niet naar Gambia te gaan. Gister zag ik Marc weer voor het eerst op tv, maar het enige waar ik nog oog voor had was Riks. De vleeskoeien boer uit Canada. Waar ze wel een Zara hebben.

Continue Reading…

Tentamenstress

A frustrated, upset child, or child with learning difficulties.

Een hele goede maandagmorgen. Wat een fantastisch begin van de week, wakker worden tussen een stapel boeken en een streep blauwe inkt op mijn linkerbovenbeen. De woordenlijsten lachen me tegemoet, de zon schijnt m’n slaapkamer in en ik heb, om eerlijk te zijn, geen enkel geleerd woord onthouden.

Continue Reading…

Hello goodbye

iphoneee

Het is woensdagochtend wanneer ik, zonder dat zelf nog te weten, voor de laatste keer samen met je wakker wordt. Half slapend smeek ik je om die 8 minuten extra tijd en val ik vrijwel direct weer in slaap. Na 8 minuten beginnen we de dag samen onder het genot van een aantal favoriete Spotify nummers. Ochtenden die, in mijn ogen, niet beter hadden kunnen beginnen.

Continue Reading…

Mannen met baarden

baard

Wegens te weinig uren in een dag staat het schrijven tegenwoordig even op een laag pitje, af en toe pers ik er een nieuw stuk anti-literatuur uit. 

Ik hoef niet uit te leggen dat de meeste mannen stront eigenwijs zijn. Je hoeft ze echt niet uit te leggen hoe ze er op hun best uit kunnen zien. Af en toe word je meegesleurd naar de stad en wil hij toch ineens gebruik maken van je styling skills, maar daar blijft het bij. De man van tegenwoordig is meer dan ooit bezig met zijn uiterlijk.

Continue Reading…

Pioenrozen

large-2

Ik sta op mijn moeder te wachten bij de infobalie van de supermarkt, met uitzicht op een schap vol bloemen. Vrouwen hebben iets met bloemen. Of althans, sommige vrouwen. Boven de dertig ontwikkelt de liefde voor dure hand geteelde rozen zich ineens in een rap tempo. Na je veertigste neem je al genoegen met een simpel slap bosje rozen van de supermarkt. Mijn moeder bijvoorbeeld. Zij was heel wat jaren geleden al dolgelukkig met mijn zelf geplukte (en uitgebloeide) paardenbloemen. Even twijfel ik of ik misschien zo’n bonus roos moet meenemen. ‘Kijk mam, uit de bonus, veel plezier ermee’. Nee, mijn hemel. Je moeder geef je geen bonusbloemen.

Continue Reading…